آنگاه که تو را در برابرم مجسم می کنم و درباره ی تو می نویسم

قلم در دستم به گلی سرخ بدل می شود

آنگاه که نام تو را می نویسم ورقهای کاغذ زیر دستم مرا غافلگیر می کند و آب دریا از آنها سرازیر می شود

و پرندگان سفید نوروزی بر فراز آن به پرواز در می آیند و آتش در مداد پاکن من شعله ور می شود.

باران از میز تحریر من سرازیر می شود و شکوفه های بهاری بر روی سبد کاغذ پاره های من می روید

و از آن سبد کاغذ پاره ها پروانه های رنگارنگ و پرندگان به پرواز در می آیند به من بیاموز که چگونه

درباره ی تو بنویسم یا چگونه تو را فراموش کنم گواهی می دهم بر خلاف باد ، بر خلاف روزگار دشمنی ام

و بر خلاف دل و شهادت می دهم به عشق و ستاره ای در مدارهای ناخرسندی...

ترجمه ی شعر بانوی عرب  غادت السمان